สองวันของการคุมสอบ..กับความรู้สึกที่เหนือคำบรรยาย..

หลังการพูดคุย..วงสนทนา..ถามหาความถูกต้อง?

คุณจะทำอย่างไร..หากมีคนเอาอาหารมาป้อนให้ถึงปาก?

• ยโสโอหัง..
• ไร้มารยาท..
• สายตาดูแคลน..
• ทนงตน..

คุณลืมไปหรือเปล่า..ว่าอาหารมื้อนี้ของคุณ..ใครหลายคนเขาต้องเขาต้องทิ้ง..ศักดิ์ศรี..ยอมเป็นคนโง่..ให้คนโอหังอย่างพวกคุณ..ดูแคลน..แกล้งหูหนวก..ตาบอด..เป็นใบ้..เพื่อให้คุณกลืนอาหารลงคอโดยไม่ให้คุณบอบช้ำทางความรู้สึก..

แต่..คุณคงไม่รู้สึกอะไรกระมัง..เพราะสิ่งที่คุณได้มามันง่ายเหลือเกิน..เพียงแค่คุณใช้คำว่า..สิทธิ..ผนวกให้กับเวลาเช้าชามเย็นชาม..โดยที่ปั้นคำพูดให้สวยหรูว่า..คุณคือ..ผู้อุทิศตน..

เพียงเท่านั้น..พวกคุณก็สามารถชูคอเย่อหยิ่ง..ในชัยชนะ..ที่คุณไม่เคยสำนึกเลยว่า..คุณทำลายศักดิ์ศรีของใครต่อใคร..ที่เขา..ให้..พวกคุณด้วยความรู้สึก..เวทนา!!!

ทั้งนี้ทั้งนั้น..ขอชื่นชมในความพยายาม และความมุ่งมั่นของผู้เข้าสอบทุกท่าน..ที่ใช้ศักดิ์ศรี..ใช้ความพยายาม ในการทำข้อสอบทุกข้อด้วยความรู้สึกของ..นักสู้..

ภาพที่คุณหอบครอบครัวมานั่งเฝ้า..นอนเฝ้า บนพื้นฟุตบาท..กระเป๋าเดินทางใบโตๆ..ที่บรรจุความตั้งใจเกิน 100 เดินทางมาเพื่อหาอนาคตที่ดี..หาความมั่นคงให้กับชีวิตตัวเอง..

คุณสอบผ่านแล้วค่ะ..สำหรับบรรไดขั้นที่ 1 ของความสำเร็จ..ผู้ชนะตัวจริง คือ พวกคุณต่างหาก..แม้พวกคุณจะต้องเสียโอกาส จากความพยายามครั้งนี้..

แต่คุณจงภูมิใจเถอะค่ะ..ว่าโอกาสที่หายไปของคุณ..อย่างน้อยๆ มันก็ไม่ทำให้ ศักดิ์ศรี ในตัวคุณหายไปด้วย..

..ภาวนา..ให้ทุกคนโชคดีในการสอบ..

ปัจฉิมลิขิต..

ละเลงอารมณ์แล้ว..สะใจ..!!!